Świeca nadziei, zapalana w pierwszą niedzielę Adwentu, jest pierwszą z czterech świec wieńca adwentowego. Symbolizuje początek oczekiwania na przyjście Chrystusa oraz światło, które przełamuje ciemność ludzkich słabości i niepewności. Jej nazwa podkreśla, że Adwent rozpoczyna się od zaufania Bogu i wiary, że spełnią się Jego obietnice. Świeca ta często ma kolor fioletowy, zgodny z liturgią Adwentu, choć w wielu domach i kościołach spotyka się też świece kremowe lub białe. Gdy płomień zapłonie podczas pierwszej niedzieli, przypomina wiernym, aby z nadzieją patrzyli na nadchodzące Boże Narodzenie. W teologii chrześcijańskiej odnosi się także do proroków Starego Testamentu, którzy zapowiadali narodzenie Mesjasza. Jej światło ma pobudzać do refleksji, modlitwy i otwartości na dobro. Świeca nadziei jest więc znakiem początku drogi, która prowadzi przez cały Adwent ku narodzeniu Jezusa.